ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ ΕΠΟΧΗ
Νίκος Παγώνης, αν. Γραμματέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης Δημοκρατικής Συμμαχίας. Αχ χωριό μου! Οι τοπικές κοινότητες καλούνται σήμερα να ανταποκριθούν στον ρόλο τους αναφορικά με την ανάκαμψη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ιστορικά, η «κοινότητα» θεσπίσθηκε ως οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) το 1912, επί Ελευθερίου Βενιζέλου, με το Νόμο ΔΝΖ 1912 «Περί Δήμων και Κοινοτήτων. Στην τελική μορφή του νόμου ο όρος «αγροτικός δήμος» είχε αντικατασταθεί από την «κοινότητα». Την δεκαετία του ’80 δόθηκαν κάποια κίνητρα στις κοινότητες να συνενωθούν και να συγκροτήσουν ευρύτερους δήμους (Ν. 1416/84 και 1622/86), όμως η ανταπόκριση υπήρξε χλιαρή. Ο «Καποδίστριας» (Ν. 2539/97) κατάργησε τις κοινότητες και τις συνένωσε αναγκαστικά με ευρύτερους γειτονικούς Δήμους Οι κατηργημένες κοινότητες συνέχισαν κατά κάποιον τρόπο να υφίστανται, αποτελώντας διαμερίσματα των νέων δήμων, όμως πλέον τα συμβούλια τους (Διαμερισματικά Συμβούλια) είχαν μόνο εισηγητικό χαρακτήρα. Ο «Καλλικράτης» καθιέρωσε τον όρο «κ...