ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΡΩΝΕ ΤΙ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΕΙ;
Είναι ένας θείος μακρινός, ένας πατέρας και ο γιός του... Ο θείος, έχει μια κληρονομιά. Την προορίζει για το γιό του ανηψιού του. Ορίζει στον ανηψιό του ότι θα πρέπει να διαχειρισθεί την κληρονομιά για το καλό του γιού του... Ο ανηψιός δέχεται. Όμως, πιστεύοντας ότι κάνει το σωστό, διαχειρίζεται την κληρονομιά με λάθος τρόπο. Πετάει τα λεφτά από εδώ κι από εκεί. Φτιάχνει πέτρινο σπίτι για το γιό, με μάντρες... Ο γιός μεγαλώνει. Καταλαβαίνει ότι όπως το πάει ο πατέρας του, θα του μείνουν μόνο οι μάντρες... Κατανοεί ότι πρέπει να διατεθεί η κληρονομιά και για άλλους σκοπούς... Τότε βρίσκεται ένας γείτονας και του λέει ότι, για το καλό του, θα πρέπει να του δώσει ένα μέρος από την κληρονομιά, για να τη διαχειρίζεται αυτός... Του λέει ότι τον αγαπάει και τον νοιάζεται και τόσα χρόνια θλίβεται που ο πατέρας του δε διαχειρίστηκε την κληρονομιά σωστά... Ο γιός αντιδρά! Του απαντά ότι, όπως κι αν τα έκανε ο πατέρας του , ήταν πατέρας του και δεν ανέχεται καμία μομφή σε βάρος του! Του ...